นักกีฬาตัวน้อยของแม่ขวัญ

1 เม.ย 51

พอตอนเย็นลองพาพราวด์ไปเรียนเทควันโด

แถวบ้าน
พราวด์เก่งมากๆให้ความร่วมมือกับครูโจ ทุกอย่าง เตะสูงมากๆ

เบื้องหลังยังเท่ห์เลย อิอิ
มีพี่ๆสายเหลือง สายน้ำตาลมาช่วยจับท่าให้

พราวด์ เพราะเป็นน้องเล็กสุดค่ะ 4 ขวบ 555

เบ่งก้าง..เอ๊ยไม่ช่าย....เบ่งกล้ามต่างหาก

แม่ขวัญกับพ่อปุ้มดูลูกผ่านกระจกอยู่ตลอด

1ช.มครึ่ง พราวด์หันมามองแม่ทุกครั้งที่ได้เตะ

ประมาณว่าเป็นไงหล่ะคุณแม่

เก่งใช่ไหม๊หล่ะ 555

โชว์ท่าสะพานโค้งโยคะซะงั้น

พอเรียนเสร็จลุ้นว่าครูโจว่าไง ถามพราวด์ว่าสนุกไหม๊ลูก

พราวด์พยักหน้าบอกสนุกที่สุดเลยคุณแม่

แล้วพราวด์จะเรียนไหม๊คะ เพราะเหนื่อยและต้องอดทนมากๆนะ

ต้องเชื่อที่ครูโจบอก และทำตามพี่ๆนะคะ

ไหวไหม๊

ท่าเจ้ากวางค่ะ

พราวด์บอกว่า เรียนค่ะคุณแม่

วันนี้สนุกมากๆเลย
ครูโจบอกว่าถ้าไม่ซีเรียสเรื่องท่า

และรายละเอียด เรียนได้ครับ
ให้เค้าได้ออกกำลังกาย ยกแข้งยกขา

ท่ายิงธนูค่ะ
(นั่นแหละคือสิ่งที่แม่ขวัญกับพ่อปุ้มต้องการ

 555 เขียนไปยิ้มไป)

ครูโจบอกว่าเค้าตั้งใจมากครับ
เย้ๆๆๆๆๆๆ รีบจ่ายเงินเลยค่ะกลัวครูเปลี่ยนใจ

ระหว่างนั่งรถกลับพราวด์ก็พูดแต่

วันนี้สนุกจริงๆเลยคุณแม่
พรุ่งนี้มาเรียนใหม่ได้ไหม๊คะ

เรียนอาทิตย์ละ 2 วันค่ะ อังคาร กับ พฤหัส

ยิ้มหวานทำตาโตๆลูก

10 เม.ย 51

ตอนแรกพราวด์ไปถึงร.ร ครูโจก็โอเคนะคะ

คึกใหญ่
แต่พอมองไม่เห็นพี่นุ้ย ( พี่ผู้หญิงสายดำที่มาช่วยสอนพราวด์ ) 

ก็เริ่มเกาะขาแม่ งง มากๆเลย
ทั้งๆที่อยู่บ้านก็โอเคกระตือรือล้น

ที่จะมาเรียน พอพี่นุ้ยมา

พราวด์ดีใจวิ่งไปหาพี่นุ้ย
แต่พี่นุ้ยพอบอกว่าวันนี้พี่นุ้ยไม่ได้สอนนะคะ

วันนี้พี่นุ้ยไม่ได้เอาชุดมา 

พราวด์หน้าเจื่อนเลยค่ะ

แล้วทีนี้ก็เกาะแม่ ร้องไห้เลย จบกัน

พราวด์บอกว่าอยากเรียนบัลเล่ต์
ที่โรงเรียนอมาตมีสอนบัลเล่ต์ด้วย จริงหร๋อเนี่ย

และเค้าก็เต้นบัลเล่ต์ให้ดูค่ะ

ชูแขนขึ้น เขย่งเท้า และหมุนตัว
ป้าๆในห้องบอก อ้อ......สงสัยชอบทางนี้

และเค้าเล็กไปเพราะอายุน้อยสุดก็ 5 ขวบ

แม่ขวัญกะพ่อปุ้มก็เลยมาคุยกันว่า

ทุกวันอังคารพ่อปุ้มไม่สะดวกมารับส่ง
ก็อาจให้หยุดไปก่อนเลยดีกว่า 

และอีกอย่างจะให้แต่ครูผู้หญิงสอนซะงั้น

จะเป็นไปได้ยังไงลูกส่วนใหญ่

ก็มีแต่ครูผู้ชายทั้งนั้น 

สรุปบัลเล่ต์ก็ยังไม่ให้เรียน จะพาไปดูให้อยากๆเรียนไว้ก่อน

เรียนแต่ดนตรีอย่างเดียวพอ เพราะอีกหน่อยก็เป็น เปียโนกลุ่มอยู่แล้ว
กลัวเหมือนเทควันโดอะค่ะ แป่วๆๆๆๆๆ

ตอนที่แม่ขวัญเด็กๆประมาณป.2

อยากเรียนว่ายน้ำ ไปเฝ้าช่างที่ทำสระน้ำที่โรงเรียนทุกวันเลย
ถามช่างว่า ลุงเมื่อไหร่จะทำเสร็จคะ

หนูอยากเรียนว่ายน้ำ
พอสระเสร็จนะ โอ้ สวรรค์จริงๆ

ว่ายน้ำจนติดตัวเยาวชนเขตเลยน๊า ขอบอก
คุยอีกละเรา 555
+++

พ่อปุ้มก็เลยบอกว่า แค่พาไปดู และคอยสังเกตพฤติกรรมไปเรื่อยๆ

เพราะกว่าพ่อปุ้มจะได้เรียนกีตาร์คลาสิค

ได้ครูก็ให้นั่งดูอย่างเดียวเหมือนกัน

นั่งไล่คอร์ดจนเบื่อไปเลยกว่าจะได้เล่นเป็นเพลง
เด็กสมัยนี้อยากได้อยากเรียนอะไร แป๊ปๆ

ก็หายเห่อ
พ่อแม่ต้องพยายามหักห้ามใจ เฮ้อ............ ทำยากเหมือนกันนะเนี่ย

ต้องคอยท่องเอาไว้ว่าอย่าเอาความฝัน

ความหวังของตัวเองไปใส่ในลูก

ลูกไม่ใช่ตัวแทนเรา เค้าเป็นตัวของตัวเองตั้งแต่ตัดสายสะดือแล้ว

ฉะนั้น ให้ลูกได้เลือกตัวตนที่แท้จริงด้วยตัว

ของเค้าเองจะดีกว่า

คำว่าส่งเสริมกับยัดเยียดมันอยู่ใกล้กันแค่เส้นบางๆเท่านั้นเอง

เฮ้อ...............อีกรอบ