เมื่อวาน แม่ขวัญคุยกับพ่อปุ้มว่า แก่แล้ว ดูสิ

เริ่มมีผมหงอก เวลาขับรถก็ต้องระวังมากขึ้น

บางทีตามองไม่ค่อยเห็น

จู่ๆ พราวด์ก็ทำหน้าจริงจังขึ้นมา แล้วมาโน้มคอแม่ขวัญมากอด

แล้วพูดว่า

โอ๋ๆ......... ไม่เป็นไรนะ ถึงคุณพ่อคุณแม่แก่ พราวด์ก็จะรัก

พราวด์จะอยู่กับคุณแม่ เป็นลูกคุณแม่ตลอดไปเลย

พราวด์รักคุณพ่อคุณแม่อยู่แล้ว แล้วหอมแก้มดังฟอดเลย

น่ารักที่สุดเลยลูก

แค่คำพูดบางคำของลูก ทำให้หัวใจคนเป็นพ่อเป็นแม่

กระชุ่มกระชวยจริงๆ

เวลาแสบก็แสบสุดทน บทจะน่ารักก็สุดบรรยาย

+++++

คุณหมอที่ทำคลอดแม่ขวัญ

จะออกหนังสือเกี่ยวกับการคลอดธรรมชาติ

เลยให้บริษัท รักลูก โทรมานัดสัมภาษณ์ วันเสาร์ที่แล้ว

ดีใจจังจะได้มีหนังสือที่บันทึกความรู้สึกเวลาคลอดพราวด์เก็บเอาไว้

ตื่นเต้นๆ เสียดายถ่ายรูปเอาไว้แค่รูปเดียว

เพราะตอนนั้นตั้งหน้าตั้งตาเบ่งลูกเดียว 555

หนังสือคลอดธรรมชาติออกอย่าลืมอุดหนุนคุณหมอละกันนะคะ

เป็นหนังสือเกี่ยวกับการคลอด Active Birth

+++

 

พราวด์กลับมาจากโรงเรียน มาเล่าให้ฟังว่า

พราวด์..........คุณแม่ขาวันนี้พราวด์ไปปลอบน้องอ.1 ห้องครูกุ้งมา ว่า

น้องๆไม่ต้องร้องไห้ค่ะ เดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่ก็มา

แต่น้องๆ ก็ยังร้องไห้ จะหาคุณแม่ จะหาคุณแม่

แม่ขวัญ.......แล้วพราวด์ทำยังไงลูก

พราวด์.........พราวด์ก็งงเลย(พร้อมยกไหล่มือทำท่าไชยามิตรชัยไม่ธรรมดา )

ครูนุ่มเลยบอกว่า เดี๋ยวครูนุ่มปลอบเอง

555 ไม่รู้ไปช่วยคุณครูได้แค่ไหน

พี่อ. 2 ของเรา

++++++++++++

 

พราวด์........   คุณแม่ขาตอนเช้าวิ่งไปกอดครูกุ้ง กับครูนุ่มมาด้วย

* ครูกุ้งและครูนุ่มเป็นครูประจำชั้นพราวด์ ตอนอ. 1 ค่ะ

ครูกุ้งบอกว่า เก่งมากค่ะ

เป็นตุเป็นตะเลย เลยลูก

++++++

 

พราวด์........คุณแม่รู้ไหม๊ พราวด์อะได้เชิญธงชาติด้วยนะ

คุณครูถามใครอยากเชิญธงชาติ พราวด์ยกมือกับพอเพียงผู้ชาย

(พร้อมไหว้ย่อเข่าให้ดู)

แม่ขวัญ        โห........ ไหว้สวยมากๆเลยลูก

พราวด์          ก็คุณครูหนูเค้าสอนหนูมาอย่างดี

อ้อ............. เป็นพี่อ.2 ดีอย่างนี้เอง

555

+++++++

 

 วันนี้พราวด์มาบอกว่า

คุณแม่ขาวันนี้ณิชาภาถามหนูว่า วรรัฏฐ์กลับรถด้วยกันไหม๊

พอหนู บอกว่าไม่ได้กลับด้วยกัน

ณิชาภาก็ร้องไห้ใหญ่เลยค่ะ บอกว่าอยากกลับคันเดียวกับพราวด์

แม่ขวัญก็เลยถามว่า

แล้วพราวด์บอกณิชาภาว่ายังไงลูก

หนูบอกณิชาภาว่าไม่เป็นไรนะ

ยังไงเราก็อยู่ห้องเดียวกัน

เรารักณิชาภาอยู่แล้ว

หวานมากๆลูก

+++++

 

 เมื่อวันอาทิตย์ พราวด์เล่นบาร์บี้ ซักพักใหญ่เดินมาหา

แม่ขวัญยกมือไหว้แล้วพูดว่า

คุณแม่ขาหนูขอโทษนะคะ ที่ทำแว่นตาบาร์บี้หัก

แม่ขวัญมองตามโอ้โห.... หักแว่นตาทุกอันเล่นหมดเลย ปรี๊ดสิคะ....

พราวด์ทำไมทำลายข้าวของหล่ะ เล่นอยู่ดีๆหักทำไมลูก

คุณแม่ซื้อมานะ ถ้าพราวด์ไม่รักษาของแบบนี้

จะเอาไปบริจาคเด็กที่เค้าไม่มีของเล่น

ว่าแล้วก็เก็บบาร์บี้เข้ากล่องทุกอย่าง ด้วยความโมโห(ไม่ดีเลยเนอะ)

ถึงตอนนี้พราวด์ร้องไห้พร้อมกระฟัดกระเฟียด กระทืบเท้า

เลยโดนป๊าปที่ขาไป 1 ที ร้องไห้ปานโลกจะแตก

ยกมือไหว้ขอโทษน้ำตาไหลพรากๆ (น่าสงสารที่สุด)

แต่แม่ขวัญมักจะทนไม่ไหวค่ะ

ถ้าลูกมีกริยาที่ก้าวร้าวแบบนี้ ต้องจัดการขั้นเด็ดขาด

แม่ขวัญพูดแต่ว่าพอเลยพราวด์แบบนี้ต้องบริจาคอย่างเดียว

ถ้าเล่นไม่เป็น   ไม่รักษาของ ต้องให้คนอื่น

แล้วเอากล่องบาร์บี้ออกไปวางนอกบ้าน

พราวด์ร้องไห้ บอกหนูไม่ทำอีกแล้วค่ะ หนูขอโทษ

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ หนูเสียใจมากรู้ไหม๊ หนูเครียดนะเนี่ย

(ที่จริงเค้าพูดตลกมากเลยนะคะ แต่เวลานั้น ขำไม่ออก)

แม่ขวัญนั่งนิ่งไม่พูดอะไรค่ะ

เวลาผ่านไปประมาณ 10 นาที

พราวด์ สงบลง แม่ สงบลง

พราวด์มากอดคอแม่ขวัญแล้วหอมแก้มบอก

คุณแม่รู้ไหม๊พราวด์เป็นคนเก่งนะ

พราวด์หายโกรธแล้วเห็นไหม๊

พราวด์หยุดแล้วไม่ร้องไห้แล้ว

แม่ขวัญก็ยังนิ่ง ไม่สนใจ

พราวด์เลยบอกว่า

คุณแม่เคยสอนพราวด์ว่า ถ้าโกรธกัน ใครหายก่อนชนะไง

คุณแม่แพ้แล้วนะ ลูกขอโทษก็ไม่คุยด้วย ไม่ให้อภัย

อยู่ซอยเดียวกันก็ไม่รักกัน

แม่ขวัญเลยบอกพราวด์ว่า

พราวด์รู้ใช่ไหม๊ลูกว่าทำไมคุณแม่ถึงต้องตีพราวด์

รู้ค่ะ พราวด์ทำลายข้าวของ คุณแม่ไม่ชอบมากๆ

ใช่ลูก มาหาคุณแม่ซิ แล้วแม่ลูกกอดกัน

คุณแม่รักพราวด์นะ รักมากด้วย

คุณแม่ไม่อยากให้พราวด์

เป็นคนที่ไม่รักษาของ ทำลายข้าวของ

ทีหลังไม่เอานะลูก ทำแบบนี้อีกหน่อย

พราวด์จะไม่มีอะไรไว้เล่นเลย

ของเล่นพวกนี้ก็ต้องเอาเงินซื้อทั้งนั้น

ต้องช่วยกันประหยัดนะลูก

รู้ค่ะคุณแม่ ....โอ๋ๆ... แล้วหอมแก้มแม่ ฟอดๆ

++++

 

 

พักนี้พราวด์มีอาการเปรี้ยวปรี๊ด ยั่วโทสะพ่อกับแม่ใช้ได้เหมือนกันค่ะ

ทานข้าวที ใส่ปาก 1 คำ เหม่อไปอีก 10 นาที เดี๋ยวนอนกลิ้ง

เดี๋ยวปวดฉี่ ปวดอึ ปวดท้อง ปวดขา วุ่นวายไปหมด

เวลาเข้าห้องน้ำให้ปิดประตู ลองๆแอบดูเธอแอบเล่นสบู่เหลวกดจนเกือบหมดขวด

ล้างมือ จนเปียกไปทั้งตัวทั้งห้องน้ำ

ขัดห้องน้ำ    ยิ้มกับกระจก

เวลาอยากจะทำอะไรเอง อย่าได้มาช่วย แต่เวลาอ่อนแอ

ก็ ป้อแป้น่าเตะยิ่งนัก

สระผมให้น้ำเข้าตานิดหน่อยบอก โอ๊ยๆๆๆ ตาบอดแล้ว

น้ำเข้าหูก็หูหนวก เดินสะดุดนิดนึง ขาหัก

โห........... ช่างบอบบางจริงๆ ยั่วได้ทุกวี่วันค่ะ

++++

 

จบข่าวค่ะ